ผู้เขียน หัวข้อ: เมื่อใด ‘เห็นเป้าหมาย’ เมื่อนั้นจิตเริ่มมีชีวิตชีวา  (อ่าน 947 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ภูหนาว

  • Moderator
  • สมาชิกในตำนาน
  • *****
  • กระทู้: 3460
  • ขอบคุณ: 3
  • เพศ: ชาย
เป้าหมายของชีวิต
ไม่อาจเริ่มด้วยการท่องตามๆกันว่า
ทำวันนี้ให้ดีที่สุด
แต่มีสิทธิ์เริ่มต้นได้จริง
หลังจากเฝ้าถามตัวเองทุกวันว่า
‘เราทำอะไรได้ดีที่สุดในชีวิต?’

คนที่ไม่ตั้งคำถามที่ดีที่สุดกับตัวเอง
คือคนที่ไม่เคยได้รับคำตอบที่ดีที่สุดในชีวิต

เป้าหมายแบบชาวโลก
อาจหมายถึงการลองทำทุกสิ่งเท่าที่จะลองได้
แล้วรู้ตัวว่าใจรักจะโฟกัสกับสิ่งหนึ่งสิ่งใดไม่เบื่อ
เต็มใจจะลองผิดลองถูกร้อยครั้งพันหนไม่บ่น
งานไหนทำให้เรายอมโง่ ๙๙๙ ครั้ง
งานนั้นมีสิทธิ์ทำให้เราฉลาด ๑ ครั้ง
โดยไม่กลับมาโง่อีกเลยตลอดชีวิต

เป้าหมายแบบชาวพุทธ
อาจหมายถึงการมีชีวิตอย่างสบายใจ
ไม่เบียดเบียนใครให้เดือดร้อน
ช่วยอะไรได้ก็ช่วย ไม่หวงสุขไว้คนเดียว

เป้าหมายแบบชาวพุทธ
อาจหมายถึงการหวังเข้าถึงความสุข คือสวรรค์
ทำทั้งชีวิตให้เป็นแหล่งผลิตบุญ
มุ่งหวังชีวิตหลังความตายที่หวานชื่น

เป้าหมายแบบชาวพุทธ
อาจหมายถึงการหวังเข้าถึงความพ้นทุกข์ คือนิพพาน
ทำทั้งชีวิตให้เป็นเครื่องระลึกว่าไม่มีอะไรเที่ยง
แม้ลมหายใจก็ไม่มีตัวตน
เป็นแค่ธาตุลมพัดไหว
ที่ผ่านเข้าผ่านออกในร่างอันไม่มีรูปทรงที่แน่นอน
มีจิตอันมีภาวะไม่แน่นอน รับรู้ความไม่แน่นอนทั้งหลาย

เมื่อใด ‘เห็นเป้าหมาย’ เมื่อนั้นจิตเริ่มมีชีวิตชีวา
และรู้สึกถึงแต่ละวันที่มีความคืบหน้าเข้าหาเป้าหมาย
แต่ถ้าไร้เป้าหมาย ไม่อาจมองเห็นเครื่องล่อให้มุ่งมั่น
มีลมหายใจเข้าออกก็เหมือนไร้ชีวิตจิตใจที่แท้จริง
ทุกวันคือการดุ่มเดินหลงวนอยู่กับที่เท่านั้น

— แนะนำหนังสือ
ชื่อหนังสือ: เซนในการทำงานอย่างเซียน
ดาวน์โหลดอีบุ๊กฟรี: http://dungtrin.com/zen
สั่งซื้อออนไลน์: เล่มละ ๒๙ บาท http://bit.ly/1gRNRUB
ดูวิธีสั่งซื้ออย่างละเอียดได้ที่ http://bit.ly/1iISnJz

ดังตฤณ

https://www.facebook.com/dungtrin











Tags:
 
Share this topic...
In a forum
(BBCode)
In a site/blog
(HTML)



Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 
02dual เว็บแห่งการศึกษาCreative Commons License
Back to top