ผู้เขียน หัวข้อ: คนมีสมาธิจริงเป็นอย่างไร?  (อ่าน 1292 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ภูหนาว

  • Moderator
  • สมาชิกในตำนาน
  • *****
  • กระทู้: 3460
  • ขอบคุณ: 3
  • เพศ: ชาย
คนมีสมาธิจริงเป็นอย่างไร?
« เมื่อ: 16 มิถุนายน 2014 | 09:06:45 PM »
คนจะมีสมาธิจริง
ไม่ใช่คนที่นึกว่าต้องนั่งดูลมหายใจวันละสิบนาที
แต่เป็นคนที่ถูกฝึกให้เห็นค่าของลมหายใจเข้าออก
เห็นว่าทุกลมหายใจเข้าออกคุ้มพอจะรู้เห็น
จะเป็นลมยาวก็ดี จะเป็นลมสั้นก็ดี
ถ้ารู้ได้ก็ถือว่า ‘ดีกับจิต’ ทั้งนั้น
เพราะเมื่อรู้อยู่เรื่อยๆ
จิตจะไม่กวัดแกว่งไร้ทิศทาง
เมื่อจิตไม่กวัดแกว่งไร้ทิศทาง
ก็ฟุ้งซ่านน้อยลงทุกที

คนจะมีสมาธิจริง
ไม่ใช่คนที่นึกว่าต้องข่มจิตตัวเองให้สงบวันละสิบนาที
กับทั้งไม่ใช่คนที่เห็นแต่คุณค่าของจิตที่สงบสุขท่าเดียว
แต่เป็นคนที่ถูกฝึกให้เห็นค่าแม้จิตที่ฟุ้งซ่าน
เห็นว่าทุกครั้งที่ฟุ้งซ่าน เป็นทุกครั้งที่คุ้มพอให้รู้เห็น
จะฟุ้งซ่านหยุมหยิมก็ดี จะฟุ้งซ่านอลหม่านก็ดี
จะฟุ้งซ่านมากขึ้นก็ดี จะฟุ้งซ่านน้อยลงก็ดี
ถ้ารู้ได้ก็ถือว่า ‘ดีกับสติ’ ทั้งนั้น
เพราะเมื่อรู้อยู่เรื่อยๆ
จิตจะไม่นับเอาความฟุ้งซ่านเป็นพวกเดียวกับตน
เมื่อจิตไม่นับเอาความฟุ้งซ่านเป็นพวก
ก็จะอยู่สงบอย่างเป็นตัวของตัวเองได้ในระยะยาว

คนจะมีสมาธิจริง
ไม่ใช่คนที่ยึดมั่นสำคัญผิดว่า
การทำสมาธิ คือ ‘การหลับตานิ่งๆสักครู่หนึ่งในชีวิต’
แต่เป็นคนที่ถูกฝึกให้ ‘ลืมตาอย่างรู้อยู่กับชีวิตทั้งชีวิต’
จะเป็นชั่วเวลาเล็กๆขณะใดของชีวิต
ถ้าใจจดใจจ่อรู้เห็น ณ ขณะนั้นๆได้
ก็ถือว่า ‘ดีกับชีวิต’ ทั้งหมดทั้งสิ้น
เพราะเมื่อได้มุมมองที่ถูก
เห็นทุกนาทีสำคัญกับการเจริญสมาธิเสมอ
ชีวิตจะถูกใช้อย่างคุ้มค่า
ไม่เอาแต่บ่นว่า อยากสงบ
เลิกอ้างแต่ว่า ไม่มีเวลาทำสมาธิ
และไม่ต้องคร่ำครวญในท้ายที่สุดว่า
รู้อย่างนี้ ฝึกระงับอกระงับใจ
ไม่ให้ฟุ้งเตลิดเสียก่อนตายนานๆก็ดี
เพราะนาทีสุดท้ายที่ตั้งอกตั้งใจสร้างความสงบสุข
สู้หลายสิบปีแห่งการสั่งสมพายุความฟุ้งซ่านไม่ไหวเลย

— แนะนำหนังสือ
ชื่อหนังสือ: วิปัสสนานุบาล
ดาวน์โหลดอีบุ๊กฟรี: http://dungtrin.com/vipassana
สั่งซื้อออนไลน์: เล่มละ ๒๙ บาท http://bit.ly/1hgV5Ti
ดูวิธีสั่งซื้ออย่างละเอียดได้ที่ http://bit.ly/1iISnJz

-- สมัครเพื่ออ่านสเตตัสของดังตฤณทุกวันโดยคลิก Like
และเลือก Get Notifications กับ Show in News Feed

ดังตฤณ

https://www.facebook.com/dungtrin











ภูหนาว

  • Moderator
  • สมาชิกในตำนาน
  • *****
  • กระทู้: 3460
  • ขอบคุณ: 3
  • เพศ: ชาย
Re: คนมีสมาธิจริงเป็นอย่างไร?
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: 16 มิถุนายน 2014 | 09:07:02 PM »
ถาม : ขอโทษนะคะ ฝึกทุกวันแต่ไม่ได้อะไรเลย จิตไม่นิ่งค่ะ

ตอบ : ได้ฝึก และได้รู้จักจิตที่ไม่นิ่ง ไงครับ สำคัญมากนะครับ เพราะเมื่อความรู้ตัวสั่งสมมากแล้ว ก็จะเกิดเป็นพลังสติ ถึงไม่อยากสงบ มันก็สงบนิ่งได้เองนะ

ถาม : ไม่ว่าจะสงบหรือฟุ้งซ่าน ไม่เคยมองออกเลยว่าเป็นต่างหากจากเรา ทำได้แค่บอกว่ามันเป็นต่างหากจากเรา แต่มันไม่ได้รับรู้ตามนั้นจริงๆค่ะ ถ้าช่วงไหนมีเหตุให้สงบมันจะพยายามรักษาไว้เพราะมันรู้สึกเป็นสุข แต่ถ้ามีเหตุให้ฟุ้งซ่านมันจะกระวนกระวาย ถ้าเป็นนานๆ จิตจะเศร้าหมองหดหู่โดยไม่ต้องมีเรื่องอะไรกระทบใจเลย แต่ถ้าลงไปถึงจุดนี้มันถึงจะยอมรับได้นะคะว่ามันเป็นภาวะหนึ่งที่ผ่านเข้ามา และรู้ว่ามันจะผ่านไป แล้วพอมันผ่านไปจริงๆ ก็ไปเพลินกับความสงบอีก วนอยู่อย่างนี้ ต้องฝึกไปเรื่อยๆ หรือควรปรับปรุงอะไรคะ

ตอบ : น้องก็อ่านเกมเจริญสติออกระดับหนึ่งแล้วครับ ที่พูดมาทั้งหมด เป็นเงื่อนไขปัจจัยที่ใช่เลย พอฟุ้งก็อยากหายฟุ้ง พอสงบก็อยากหน่วงเหนี่ยวความสงบไว้ ตัวแปรสำคัญอยู่ตรงนี้ ‘ความอยาก’ ถ้าหากมองออกว่าความอยากคืออาการที่จิตมันเหนียวเพราะอยากเอาไว้ กับอาการที่จิตมันดิ้นเพราะอยากขับไสไล่ส่ง ก็เท่ากับถอดตัวแปรสำคัญออกจากเกมได้

ถาม : ถ้าอยากไปบวช จะรู้ได้อย่างไรคะว่าเมื่อไหร่จะเป็นเวลาที่เหมาะสมกับชีวิต

ตอบ : ไม่มีใครรู้ได้แน่หรอกครับ ปัจจัยมันเยอะ เรารู้แน่แค่ว่าความอยากบวชมันแรงแค่ไหน ซึ่งถ้าไม่เหลือบ่ากว่าแรง ก็ควรซักซ้อม แบ่งเวลาไปอยู่ในสถานที่วิเวกซึ่งเราถูกอัธยาศัยบ่อยๆ มันเป็นการจำลองสถานการณ์จริงได้ดี และวัดใจได้ด้วยว่า ‘เล็งบ้านหรือเล็งวัด’ มากกว่ากัน

ถาม : คนมีสมาธิจริง ต้องเป็นแบบไหน ขอบคุณค่ะ

ตอบ : เอาตามมาตรฐานพระพุทธเจ้าต้องเข้าถึงฌานได้เป็นปกติครับ นับแต่ปฐมฌานขึ้นไป คือ สามารถนึกถึงอารมณ์ เช่น ลมหายใจ โดยความเป็นของโดดเด่น กลมกลืนกันกับจิต (มีวิตกและวิจาร นึกและแนบจิตเป็นอันเดียวกับอารมณ์) มีปีติ มีสุข (โดยย่นย่อคือรู้ลมหายใจอย่างสบายอารมณ์) และจิตมีความใหญ่เป็นหนึ่ง (มีสภาพเป็นเอกัคคตา)

ในทางปฏิบัติ ช่วงต้น คนเราเข้าฌานได้ด้วยการปิดหูและปิดตา แต่เมื่อแอดวานซ์แล้ว ก็เข้าฌานแบบเปิดหูเปิดตาได้ (โดยเฉพาะอย่างยิ่งฌานอันเป็นวิปัสสนา ที่เรียก ลักขณูปณิชฌาน) อย่างเช่นพระพุทธเจ้าเดินจงกรมขณะจิตเป็นฌาน แม้ฟ้าผ่าอยู่ใกล้ๆ ท่านก็ตรัสว่าท่านไม่ได้ยิน เป็นต้น ทั้งนี้ เพราะจิตรู้จิตเห็นอยู่แต่สิ่งที่กำหนดไว้ว่าจะรู้ วิถีการรับรู้ทางประสาทอื่นดับหมด

สำหรับคนธรรมดาทั่วไป คนมีสมาธิจริง แค่แน่วแน่กับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า ไม่วอกแวกง่าย ผมก็นิยามว่าเป็นคน ‘มีสมาธิจริง’ แล้วครับ

ถาม : ในวิถีชีวิตจริง พอกระทบอารมณ์ก็หลงไปไหลไปตามสิ่งที่เข้ามากระทบ ส่วนใหญ่กว่าผมจะได้สติก็ต้องมีผัสสะแรงๆมากระทบ ในด้านภาวนาผมยังอ่อนอยู่มาก ก็ยังหวั่นๆว่าตอนศึกชิงภพในนาทีสุดท้ายของชีวิตจะสู้พายุแห่งความฟุ้งซ่านได้หรือไม่ จะมีที่พึ่งให้อุ่นใจได้หน่อยก็คือทานกับศีลที่สั่งสมมา ในด้านภาวนาจะพยายามฝึกรู้ตามทุกขณะจิตต่อไป

ตอบ : กำลังของศีลที่สั่งสมมาตลอดชีวิตนั่นแหละครับ คือพลังสำคัญที่ทำให้จิตสงบระงับได้ ทั้งยามอยู่และยามจะต้องจากไป

ดังตฤณ

https://www.facebook.com/dungtrin

Tags:
 
Share this topic...
In a forum
(BBCode)
In a site/blog
(HTML)



Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 
02dual เว็บแห่งการศึกษาCreative Commons License
Back to top