ผู้เขียน หัวข้อ: การให้อภัยที่แท้จริง  (อ่าน 7720 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ภูหนาว

  • Moderator
  • สมาชิกในตำนาน
  • *****
  • กระทู้: 3460
  • ขอบคุณ: 3
  • เพศ: ชาย
การให้อภัยที่แท้จริง
« เมื่อ: 16 กรกฎาคม 2013 | 09:03:44 PM »
การอภัยไม่ได้แปลว่าแกล้งลืมสิ่งที่คนอื่นทำไว้ แล้วก็ไม่ได้แปลว่าปล่อยให้คนผิดลอยนวลได้ใจ ที่แท้คุณยังคงจดจำและยังต้องจัดการกับคนผิดอยู่ เพียงแต่จะไม่มีความรู้สึกโกรธเกลียดผูกไว้กับความทรงจำและวิธีจัดการกับคนผิดอีกแล้ว

พระพุทธเจ้าไม่ได้สอนให้แกล้งตัดใจจากความโกรธเกลียด แต่ท่านให้เห็นโทษของความโกรธเกลียดว่าเหมือนโรคทางใจ หายได้ก็สดชื่นได้ไม่ต่างจากคนฟื้นไข้

เมื่อสดชื่นเป็นสุข ก็ให้ใช้ความสุขนั้นไปคิดถึงบุคคลที่น่าโกรธน่าเกลียด ด้วยความรู้สึกว่าเขามีส่วนให้เราได้รู้จักรสสุขแห่งการอภัย เขาจึงน่าจะมีส่วนแห่งการเป็นสุขร่วมกับเรา เมื่อนึกถึงความสุขนั้นได้บ่อยครั้ง ครั้งละนานๆ ในที่สุดความสุขจากการอภัยก็เข้ามาแทนที่ความทุกข์จากความเกลียด

นั่นเองคือการไม่ฝืนใจ นั่นเองคือการเต็มใจอภัยอย่างเป็นสุข

ดังตฤณ

https://www.facebook.com/dungtrin











ภูหนาว

  • Moderator
  • สมาชิกในตำนาน
  • *****
  • กระทู้: 3460
  • ขอบคุณ: 3
  • เพศ: ชาย
Re: การให้อภัยที่แท้จริง
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: 16 กรกฎาคม 2013 | 09:04:05 PM »
ถาม : ถ้าจัดการก็ได้ ไม่จัดการก็ได้ แต่เราเลือกที่จะทำ แปลว่าเรายังมีโทสะอยู่ล้วนๆใช่ไม๊คะ?

ตอบ : อย่างน้อยก็น่าดีใจว่าเราช่างสังเกตนะครับ

ตอนที่ทำอะไรแบบเป็นไปเอง อัตโนมัติ ไม่ได้พิจารณา ไม่มีการตริตรองถึงผลได้ผลเสีย ให้สันนิษฐานว่ามาจากแรงขับดันของกิเลสทั้งนั้น จะเป็นโลภะ โทสะ หรือโมหะก็ตาม

ดังตฤณ

https://www.facebook.com/dungtrin

ภูหนาว

  • Moderator
  • สมาชิกในตำนาน
  • *****
  • กระทู้: 3460
  • ขอบคุณ: 3
  • เพศ: ชาย
Re: การให้อภัยที่แท้จริง
« ตอบกลับ #2 เมื่อ: 16 กรกฎาคม 2013 | 09:04:21 PM »
ถาม : ให้อภัย ไม่โกรธ ไม่เกลียด ไม่แค้น แต่ถ้าต้องให้อภัยซ้ำๆ เกิดขึ้นซ้ำๆ เสมือนว่าไม่เกิดการเรียนรู้ ภาษาชาวบ้านเรียกง่ายๆว่า ไม่เข็ด ท้ายที่สุดก็เป็นเราเองที่ยังไม่พ้นน้ำเสียที การให้อภัยมันง่ายมากเลยค่ะคุณตุลย์ แต่การให้อภัยแบบไหนถึงจะอยู่ในจุดที่พอดี?

ตอบ : เวลาพระพุทธเจ้าท่านบัญญัติวินัย บางข้อแม้จะไม่ได้ผิดร้ายแรง แต่ท่านก็ไม่ได้เปิดโอกาสให้ผิดได้เรื่อยๆ หากผิดซ้ำซากก็อยู่ร่วมสังฆกรรมกันไม่ได้ ต้องจับสึกออกไป

การอภัยที่ดี คือการให้โอกาส แต่ไม่ใช่เปิดโอกาสให้เหลิงตลอดไป เราต้องทำตัวเป็นผู้พิพากษาที่ใจดีพอจะตัดสินรอลงอาญา แต่ก็เด็ดขาดพอจะจำคุกหรือประหารได้ตามตัวบทกฎหมายครับ (นี่ไม่ได้แนะให้เอาปืนไปยิงใครนะครับ แค่ให้รู้ว่าการเลิกแล้วต่อกัน บางครั้งก็หมายถึงการอยู่ในจุดที่ไม่ต้องสร้างอกุศลต่อกันอีก)

ดังตฤณ

https://www.facebook.com/dungtrin

ภูหนาว

  • Moderator
  • สมาชิกในตำนาน
  • *****
  • กระทู้: 3460
  • ขอบคุณ: 3
  • เพศ: ชาย
Re: การให้อภัยที่แท้จริง
« ตอบกลับ #3 เมื่อ: 16 กรกฎาคม 2013 | 09:04:35 PM »
ถาม : บางครั้งก็ทำได้ บางครั้งก็ทำไม่ได้ เหมือนมีสองร่างยังไงไม่รู้ค่ะ

ตอบ : มันก็ร่างเดียวกันนี่แหละครับ เป็นร่างที่จิตขึ้นๆลงๆได้ไม่ต่างจากน้ำ การฝึกจิต คือการทำให้ตัวเองเป็นน้ำขึ้นมากกว่าน้ำลง แล้วก็เห็นทั้งน้ำขึ้นและน้ำลงเป็นธรรมชาติของการแสดงความไม่เที่ยง ไม่ควรยึดมั่นแม้แต่จิตตัวเองว่าเป็นตน

ดังตฤณ

https://www.facebook.com/dungtrin

ภูหนาว

  • Moderator
  • สมาชิกในตำนาน
  • *****
  • กระทู้: 3460
  • ขอบคุณ: 3
  • เพศ: ชาย
Re: การให้อภัยที่แท้จริง
« ตอบกลับ #4 เมื่อ: 16 กรกฎาคม 2013 | 09:04:47 PM »
ถาม : พี่ตุลย์ค่ะ ถ้าเรากล่าวคำว่าอภัย ใจเราจะรู้สึกเย็นขึ้น ดีขึ้นจริงในชั่วขณะนั้น เมื่อเวลาผ่านไป เมื่อเห็นอีกฝ่ายแย่ลง ไม่ว่าใดๆ ก็ตาม ในเรากลับรู้สึกลึก ๆ ว่า "สม"...รู้สึกไม่ดีกับเขา แสดงว่าใจเราไม่ได้ให้อภัยอย่างแท้จริงหรืเปล่าคะ?

ตอบ : ทุกอารมณ์ สุข ทุกข์ ชอบ ชัง ล้วนเป็นแค่อารมณ์วูบหนึ่งทั้งนั้น ตอนอภัยก็อารมณ์วูบหนึ่ง ตอนหมั่นไส้ สมน้ำหน้า ก็เป็นอารมณ์อีกวูบหนึ่ง

การอภัยที่แท้จริง คือใจที่เป็นปกติ ไม่แม้กระทั่งต้องพยายามเค้นแรงอภัยออกมา ไม่แม้กระทั่งเก็บเรื่องเก่าๆมาคิดซ้ำ แต่เป็นเรื่องปกติครับที่ตะกอนเก่าๆยังแฝงตัวอยู่ เมื่อถูกกวนให้ขุ่น ก็สำแดงเดชขึ้นมา อาจจะเป็นอารมณ์สมน้ำหน้า อารมณ์อยากเยาะเย้ยถากถางซ้ำเติม ขอเพียงมีสติยอมรับตามจริงว่ามันเกิดขึ้น ก็จะมีสติเห็นมันดับไปได้เงียบๆเช่นกัน

ดังตฤณ

https://www.facebook.com/dungtrin

ภูหนาว

  • Moderator
  • สมาชิกในตำนาน
  • *****
  • กระทู้: 3460
  • ขอบคุณ: 3
  • เพศ: ชาย
Re: การให้อภัยที่แท้จริง
« ตอบกลับ #5 เมื่อ: 16 กรกฎาคม 2013 | 09:04:58 PM »
ถาม : คนที่ฝึกจิตมาอย่างดี มีสติรู้รอบตัวทั่วพร้อม ก็คงจะอภัยได้ง่าย แต่สำหรับน้องยังฝึกจิตไม่ดี จะให้อภัยมันยากเหลือเกินค่ะ

ตอบ : พอพูดถึงการยกหินหนักขึ้นแบก ทุกคนจะพูดเป็นเสียงเดียวกันว่ายาก หรือทำไม่ได้ แต่พอพูดถึงการปล่อยเรื่องหนักทิ้งจากอก ก็น่าคิดว่าทำไมเรายังพูดว่า มันยาก มันทำไม่ได้ กันอยู่

จริงๆแล้วเราควรจะอยากวางเรื่องหนัก พร้อมจะวางเรื่องหนักลงมิใช่หรือ?

สิ่งที่ห้ามเราไว้ไม่ให้วาง ก็คือ ‘ความเคยชินที่จะหวงแหนของหนัก’ ถ้าน้องสร้างความเคยชินใหม่ ให้เวลาตัวเองนานๆเป็นเดือนเป็นปี โดยฝึกจริงๆจังๆไปทีละวัน ในที่สุดก็ต้องเกิดความชินใหม่ที่จะวางลง เห็นว่าการวางของหนักนั้นง่ายยิ่งกว่าง่ายไปแทนครับ

ยากเพราะไม่ชิน ไม่ใช่ยากเพราะทำไม่ได้อย่างที่คนชอบบ่นๆกันหรอกนะ

ดังตฤณ

https://www.facebook.com/dungtrin

ภูหนาว

  • Moderator
  • สมาชิกในตำนาน
  • *****
  • กระทู้: 3460
  • ขอบคุณ: 3
  • เพศ: ชาย
Re: การให้อภัยที่แท้จริง
« ตอบกลับ #6 เมื่อ: 16 กรกฎาคม 2013 | 09:05:09 PM »
ถาม : ทั้งรัก ทั้งโกรธ ทั้งเกลียด ทั้งยังเคียดแค้นและชิงชัง ยังอัดแน่นเต็มหัวใจ รู้ว่าแบกไว้มันก็อัดอั้นหนักใจ ละใจไปก็ยังไม่หมด ให้อภัยก็เหมือนทำได้แค่คิด ปล่อยวางเฉยก็ยังแว่บมาให้ใจกระตุกเต้น..

ตอบ : ดีครับ รวมไว้หลายๆอารมณ์ ถ้าละได้อารมณ์เดียว ก็แปลว่าอารมณ์อื่นจะถูกทำลายทิ้งทั้งยวงไปด้วย เบาลงทั้งยวงในคราวเดียว

ดังตฤณ

https://www.facebook.com/dungtrin

ภูหนาว

  • Moderator
  • สมาชิกในตำนาน
  • *****
  • กระทู้: 3460
  • ขอบคุณ: 3
  • เพศ: ชาย
Re: การให้อภัยที่แท้จริง
« ตอบกลับ #7 เมื่อ: 16 กรกฎาคม 2013 | 09:05:21 PM »
ถาม : ให้อภัยแต่ยังทำใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ได้ เจ็บปวด ทรมานใจ ควรทำอย่างไรคะ?

ตอบ : อย่าแกล้งทำใจ อย่าแกล้งตัดใจ อยากให้ลองหาที่พึ่งทางใจที่สุขสบายและเป็นไปได้จริงให้ตัวเองครับ แนะนำให้ลองอ่านวิปัสสนานุบาลดูนะ ไม่ยากหรอก http://dungtrin.com/vipassana

ดังตฤณ

https://www.facebook.com/dungtrin

ภูหนาว

  • Moderator
  • สมาชิกในตำนาน
  • *****
  • กระทู้: 3460
  • ขอบคุณ: 3
  • เพศ: ชาย
Re: การให้อภัยที่แท้จริง
« ตอบกลับ #8 เมื่อ: 16 กรกฎาคม 2013 | 09:05:33 PM »
ถาม : เมื่อวานเพิ่งจะโกรธกับคนบนท้องถนนที่ไม่มีน้ำใจ แต่พอรู้ทันความโกรธ อย่างแรกคือทำใจตัวเองให้สงบก่อน มันยากตรงนี้ค่ะ กว่าจะสงบลงได้ บางครั้งยังคิดถึงเหตุการณ์ตรงนั้นก็กลับมาโกรธอีก ขอบคุณมากค่ะกับคำสอนของพี่ที่ทำให้มีใจคิดขอบคุณเขาที่เป็นแบบฝึกหัดทดสอบใจตัวเองค่ะ คิดแบบนี้ก็เบาลงไปเยอะเลยค่ะ

ตอบ : เรื่องน่าโมโหบนท้องถนน มีมาตลอดทุกยุคทุกสมัยครับ ราวกับแบบฝึกหัดที่ธรรมชาติยุคไอทีส่งมาให้พวกเราพัฒนาจิตใจตัวเองเลยทีเดียว

สังเกตเถอะว่า ถ้าเราฝึกอภัยได้ครั้งหนึ่ง ครั้งต่อๆมาจะปลดปล่อยความร้อนในอกคืนกลับสู่ความว่างได้ง่ายขึ้นเรื่อยๆ และเรื่องน่าอัศจรรย์ที่เกิดขึ้นอย่างเป็นความสัมพันธ์กันก็คือ พอใจเราว่างพอ ธรรมชาติจะบอกว่าเราสอบผ่าน โดยการป้อนเหตุรบกวนจิตใจบนท้องถนนมาน้อยลง หรือไม่มีเลย

สรุปคือ ยังไงก็คุ้มที่จะฝึกนะ ถึงแม้ไม่ได้อะไร ก็ได้ฝึกใจแน่ๆ

ดังตฤณ

https://www.facebook.com/dungtrin

ภูหนาว

  • Moderator
  • สมาชิกในตำนาน
  • *****
  • กระทู้: 3460
  • ขอบคุณ: 3
  • เพศ: ชาย
Re: การให้อภัยที่แท้จริง
« ตอบกลับ #9 เมื่อ: 16 กรกฎาคม 2013 | 09:05:45 PM »
ถาม : เป็นแบบฝึกหัดที่ได้ไช้จริงค่ะ ใจที่หนักๆจากความโกรธค่อยๆเบาขึ้น แต่มันไม่สามารถอภัยแบบ 100% ในครั้งเดียวนะคะ ไม่ทราบว่าถูกมั๊ยคะ?

ตอบ : คนมักทำได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ตอนมีกำลังใจดีๆ หรือสดชื่นกับธรรมะอยู่ แต่ครั้งต่อๆมามันฝืดๆฝืนๆ เพราะไม่ได้มีปีติในธรรมช่วยหนุนอยู่ เพราะฉะนั้น ก็ต้องสร้างความสุขอันเกิดจากการรินเมตตาขึ้นมาเป็น ‘ทุนจัดตั้งมูลนิธิอภัยทาน’ เสมอๆ เริ่มจากฝึกสวดมนต์เต็มเสียงอย่างเป็นสุข เอาความสุขไปนึกถึงใบหน้าของบุคคลอันน่ารักและไม่น่ารัก จากนั้นพอลงสนามจริง ใช้ชีวิตจริงๆ จะรู้สึกว่าความสามารถในการอภัยแม้จะไม่เต็มร้อย แต่ก็ไม่ติดลบแน่ๆ และจะสวิงขึ้นลงแบบคาบลูกคาบดอกแถวๆ 50% เสมอๆครับ

ดังตฤณ

https://www.facebook.com/dungtrin

ภูหนาว

  • Moderator
  • สมาชิกในตำนาน
  • *****
  • กระทู้: 3460
  • ขอบคุณ: 3
  • เพศ: ชาย
Re: การให้อภัยที่แท้จริง
« ตอบกลับ #10 เมื่อ: 16 กรกฎาคม 2013 | 09:06:00 PM »
ถาม : เต็มใจอภัย แต่แปลกใจที่ยังไงก็ไม่ลืม

ตอบ : เรื่องบางเรื่องมีพลังประทับอยู่อย่างไม่มีทางถอน ไม่มีทางจางหายไปตลอดชีวิตครับ แต่ ‘ทุกเรื่อง’ อาศัยเป็นหลักฐานของความไม่เที่ยงให้เราฝึกรู้จัก ฝึกยอมรับได้หมด

ดังตฤณ

https://www.facebook.com/dungtrin

ภูหนาว

  • Moderator
  • สมาชิกในตำนาน
  • *****
  • กระทู้: 3460
  • ขอบคุณ: 3
  • เพศ: ชาย
Re: การให้อภัยที่แท้จริง
« ตอบกลับ #11 เมื่อ: 16 กรกฎาคม 2013 | 09:06:16 PM »
ถาม : การเริ่มต้นนี่สิคะ...มันเป็นการยากจริงๆค่ะ

ตอบ : คิดเสียว่าเรากำลังจะเดินไปใช้ยาสีฟันยี่ห้อใหม่ที่ดีกว่าเดิมสิครับ

ดังตฤณ

https://www.facebook.com/dungtrin

ภูหนาว

  • Moderator
  • สมาชิกในตำนาน
  • *****
  • กระทู้: 3460
  • ขอบคุณ: 3
  • เพศ: ชาย
Re: การให้อภัยที่แท้จริง
« ตอบกลับ #12 เมื่อ: 16 กรกฎาคม 2013 | 09:06:28 PM »
ถาม : ทบทวนกลับไปได้เหมือนกันว่าไปทำเค้าตอนไหนอย่างไร เหมือนไปรื้อฝอยหาตะเข็บ แต่หนูไม่พูดถึงอีก เพราะไม่อยากไปย้ำให้เป็นวิบากซ้ำซาก อย่างนี้ทำถูกมั้ยคะ ผ่านแล้วผ่านเลย

ตอบ : วิธีการจะเป็นอย่างไร เราเลือกปฏิบัติแบบไหน ไม่สำคัญเท่าผลที่ออกมา ถ้าใจสะอาด สบาย ให้ถือว่าถูกหมดจ้ะ

ดังตฤณ

https://www.facebook.com/dungtrin

ภูหนาว

  • Moderator
  • สมาชิกในตำนาน
  • *****
  • กระทู้: 3460
  • ขอบคุณ: 3
  • เพศ: ชาย
Re: การให้อภัยที่แท้จริง
« ตอบกลับ #13 เมื่อ: 16 กรกฎาคม 2013 | 09:06:43 PM »
ถาม : อภัยทาน คือการให้ที่สูงสุดใช่รึเปล่าคะ? แล้วถ้าหากใจเราคิดจะให้อภัย แต่อีกใจยังคงต้านทาน เราควรจะฝึกยังไงให้ใจเรานิ่งพอที่จะให้อภัยเค้าได้อย่างแท้จริงคะ?

ตอบ : สัพพทานัง ธัมมทานัง ชินาติ คือ ธรรมทานชนะทานทั้งปวง แปลว่า ธรรมทาน เป็นทานขั้นสูงสุด

รองลงมาคือ ‘มหาทาน’ ซึ่งพระพุทธเจ้านิยามไว้ว่า ศีล นั่นแหละ มหาทาน เพราะเมื่อบุคคลรักษาศีลแล้ว ย่อมเป็นผู้ปราศจากภัย ให้ความปลอดภัยแก่เหล่าสัตว์อย่างไม่มีประมาณ

อภัยทานอยู่ในข่ายมหาทานครับ คือ แม้อยากฆ่า ก็ไม่ฆ่า ด้วยน้ำจิตคิดอภัย แม้อยากทำลายข้าวของเขา ก็ไม่ทำลาย ด้วยน้ำจิตคิดอภัย แม้อยากด่าทอต่อว่าให้เจ็บใจ ก็ไม่ด่าว่า ด้วยน้ำจิตคิดอภัย เช่นกัน

ที่ใจยังต้านกับการเริ่มฝึก ก็เพราะมัวแต่คิดว่า เดี๋ยวมันได้ใจ เดี๋ยวมันเอาอีก เดี๋ยวมันได้เปรียบ ฯลฯ มีแต่คิดออกข้างนอก ถ้าฝึกคิดเข้าข้างใน เดี๋ยวเราจะได้โล่ง เดี๋ยวเราจะได้สุข เดี๋ยวเราจะได้เห็นโลกโปร่งใสขึ้น ฯลฯ อย่างนี้ แรงต้านลดฮวบฮาบแน่นอน

ดังตฤณ

https://www.facebook.com/dungtrin

ภูหนาว

  • Moderator
  • สมาชิกในตำนาน
  • *****
  • กระทู้: 3460
  • ขอบคุณ: 3
  • เพศ: ชาย
Re: การให้อภัยที่แท้จริง
« ตอบกลับ #14 เมื่อ: 16 กรกฎาคม 2013 | 09:06:55 PM »
ถาม : อภัย ไม่โกรธ ไม่เกลียดแล้ว...แต่ยังรู้สึกกลัวในการใช้ชีวิตต่อไป กลัวจะซ้ำรอยเดิม เลยทำให้กล้าๆกลัวๆที่จะเดินต่อ ชีวิตเลยไม่ไปถึงไหนสักที ควรทำอย่างไรดีคะ?

ตอบ : ความกลัวอนาคต เกิดจากการเอาความรู้สึกนึกคิดในปัจจุบัน ไปผูกไว้กับความทุกข์ในอนาคตท่าเดียว ลองหัดคิดถึงความรู้สึกในปัจจุบันดู ทุกข์ก็ยอมรับว่าทุกข์ ดูว่าทุกข์เพราะเรื่องในปัจจุบันแบบไหน สุขก็ไม่ลิงโลดว่าสุข ดูว่าสุขเพราะเรื่องในปัจจุบันแบบไหน ฝึกดูฝึกรู้อย่างนี้ไปเรื่อยๆ ในที่สุดก็เห็นว่า แม้ปัจจุบันนี้เอง เราก็สุขบ้าง ทุกข์บ้าง ไม่ได้สุขอย่างเดียว ไม่ได้ทุกข์อย่างเดียว แล้วอนาคตจะไปสุขหรือทุกข์อย่างเดียวได้อย่างไร นั่นแหละครับ ความกลัวอนาคตจะหายไปด้วยการยอมรับปัจจุบัน

ดังตฤณ

https://www.facebook.com/dungtrin

Tags:
 
Share this topic...
In a forum
(BBCode)
In a site/blog
(HTML)



Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 
02dual เว็บแห่งการศึกษาCreative Commons License
Back to top