ผู้เขียน หัวข้อ: สติสัมปชัญญะ ต้องรักษา หรือ ไม่รักษา  (อ่าน 1288 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ภูหนาว

  • Moderator
  • สมาชิกในตำนาน
  • *****
  • กระทู้: 3460
  • ขอบคุณ: 3
  • เพศ: ชาย
[  22 03 2011 ]
▪ แรก ๆ อาศัยสติ สัมปชัญญะ ความรู้สึกตัวทั่วพร้อม ไม่หลงคิด ไม่เกาะเกี่ยวพัวพันคนนั้นคนนี้ ตอนหลัง สิ้นความคิดปรุงแต่งไปข้างนอก และสิ้นหมกมุ่นฝึกจิตข้างใน สติ สัมปชัญญะก็ทำหน้าที่ของมันเอง สติ สัมปชัญญะจะกลายเป็นชีวิตของเราไปเลย เป็นไปเองที่รู้สึกตัวทั่วพร้อม

▪ สติ สัมปชัญญะที่เป็นชีวิตไปแล้ว ก็ไม่ต้องระวังรักษา

▪ ไม่ได้สอนให้ไปทำอะไร แต่สอนให้รู้เท่าทันที่จะไปทำ ให้รู้ทันจิตที่เป็นสังขาร

▪ ถ้าจะดับสนิทไม่มีส่วนเหลือ ในเมื่อจิตเราก็ไม่ได้เอาไป ตัวเราก็ไม่ได้เอาไป แล้วจะเอาใครไปได้อย่างไร

▪ หลายคนชอบทำปัจจุบัน รักษาปัจจุบัน เท่ากับแอบฝึกจิต หรือหมกมุ่นอยู่ข้างใน หรือส่งจิตเข้าข้างใน

▪ ถ้าเป็นปัจจุบันแล้ว ไม่ต้องไปทำอะไร มันตื่นเบิกบานเอง

▪ ปัจจุบันไม่ต้องหา ไม่ต้องทำ ถ้าจะทำให้เป็นปัจจุบันก็เท่ากับแอบฝึกจิต

▪ “เพียร” ไม่ใช่ไปทำอะไรในจิต แต่เพียรไม่ให้ฟุ้งซ่าน บางคนยิ่งไปเพียร ไปพยายามทำอะไรเพื่อจะให้ได้ ให้ถึง ให้เป็นอะไร เท่ากับส่งจิตออกนอก

▪ “โลก” นั้นทำมากได้มาก แต่ถ้า “ธรรม” นั้น “ทำ” ไม่ได้ ยิ่งทำก็เป็นตัณหา เป็น
ปรุงแต่ง “ธรรมะ” หรือ “ธรรมชาติ” ต้องสิ้นปรุงแต่ง

▪ ถ้าฟุ้งซ่านมากเกินไปก็ตกอีกฝั่ง ถ้าหมกมุ่นอยู่ข้างในก็ตกอีกฝั่ง ไม่ตกสองฝั่งก็เป็นมัชฌิมาปฏิปทา (ทางสายกลาง) เป็นนิพพาน

▪ ทางสายกลางมันทำไม่ได้ เพียงไม่ตกสองฝั่ง มันเป็นนิพพานเอง

http://www.dhammanow.com/dhammatoday_detail.php?id=44











Tags:
 
Share this topic...
In a forum
(BBCode)
In a site/blog
(HTML)



Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 
02dual เว็บแห่งการศึกษาCreative Commons License
Back to top