ผู้เขียน หัวข้อ: อัพยากฤต  (อ่าน 1312 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ภูหนาว

  • Moderator
  • สมาชิกในตำนาน
  • *****
  • กระทู้: 3460
  • ขอบคุณ: 3
  • เพศ: ชาย
อัพยากฤต
« เมื่อ: 06 กุมภาพันธ์ 2013 | 07:40:04 PM »
[  27 04 2011 ]
แยกปรมาณูของจิต ออกจากธาตุรู้ หรือจิตเดิมแท้ คือ มีความรู้สึกตัวทั่วพร้อมตลอดเวลา ไม่หลงคิดปรุงแต่ง ไม่เอาใจไปอยู่หรืออินไปกับสิ่งใด หรือไม่ซึม ๆ เซา ๆ ง่วงงุน เคลิบเคลิ้ม เบลอ ๆ

ผู้ปฏิบัติท่านหนึ่งขณะสนทนาธรรมกับอาจารย์ คอยเช็คจิตตัวเองทำให้มีวงครอบ ซึ่งเป็นภพหรือวงจรปฏิจจสมุปบาทหุ้มห่อจิตเดิมแท้ ทำให้จิตเดิมแท้ไม่ว่าง เกิดเป็นภพ ชาติในจิต การปฏิบัติที่ถูกต้อง คือสนทนาธรรมก็อยู่กับการสนทนาธรรมด้วยความรู้สึกตัวทั่วพร้อม ไม่ใช่ไปคอยเช็คจิตข้างใน ต้องพร้อมโต้ตอบ เมื่อท่านนั้นลุกไปชงกาแฟโดยไม่คอยเช็ค ตรวจสอบ หรือสังเกตจิตอยู่ข้างใน และไม่เหม่อ เผลอ เพลิน อินไปกับสิ่งใด จิตเดิมแท้ก็ไม่มีวงจรปฏิจจสมุปบาท หรือเกิดภพมาห่อหุ้มไว้ แต่พอพยายามไปดูจิตเพื่อจะรู้ว่ามีวงหุ้มหรือไม่ ก็เกิดวงหุ้มแยกจิตเดิมแท้ออกจากความว่างของจักรวาลทันที มันยากตรงที่ไปดูจิตตรง ๆ หรือดูสภาวะตอนจิตเดิมแท้เป็นความว่างหนึ่งเดียวกับธรรมชาติไม่ได้ เพราะจะทำให้จิตเดิมแท้มีวงภพ หรือวงจรปฏิจจสมุปบาทมาหุ้มห่อจิตเดิมแท้ทันที เราจะทราบได้ว่าจิตเดิมแท้ไม่มีวงภพ หรือวงจรปฏิจจสมุปบาทมาหุ้มจิตได้กรณีเดียวคือ ขณะจิตที่มีความรู้สึกตัวทั่วพร้อมอยู่เท่านั้น

อัพยากฤต คือ จิตเดิมแท้ที่มีคุณสมบัติเป็นความว่างอันเดียวกับความว่างของจักรวาล ไม่มีขอบเขต ไม่มีตัวตน ไม่มีรูปร่าง ไม่มีอาการปรากฏให้ถูกรับรู้ได้ ไม่มีวงจรปฏิจจสมุปบาท หรือภพมาหุ้ม ซึ่งอัพยากฤตมีอยู่ในทุกคน ในขณะที่ทำอะไรด้วยความรู้สึกตัวทั่วพร้อม ไม่เหม่อ เผลอ เพลิน หรืออินไปกับสิ่งใด หรือไม่ส่งจิตออกนอก หรือไม่พยายามทำอะไรภายในจิตเพื่อให้ได้ ให้ถึง ให้เป็นอะไร มิฉะนั้นจะเกิดวงหุ้มขึ้นมา ถ้าไม่มีวงหุ้มตลอดกาลก็เป็นพระอรหันต์ วงหุ้มก็คือภพ หรือวงจรปฏิจจสมุปบาท จึงเป็นที่มาของการปฏิบัติที่ให้รู้สึกตัวทั่วพร้อมอยู่ตลอดเวลา ตัวอยู่ไหน ใจอยู่นั่น ทำอะไร ใจอยู่กับสิ่งนั้น เมื่อส่งจิตออกนอก หรือส่งจิตเข้าในก็รู้เท่าทันแล้วปล่อยวางไป โดยกลับมารู้สึกตัวทั่วพร้อมทันที ก็จะเป็นอัพยากฤตไปเรื่อย ๆ หรือวงจรปฏิจจสมุปบาทที่หุ้มห่อจิตเดิมแท้ถูกระเบิดทิ้งไปทุกขณะจิตที่มีความรู้สึกตัวทั่วพร้อม หรือทุกขณะจิตที่ไม่หลงเหม่อ เผลอ เพลิน อินไปกับสิ่งใด ไม่หลงคิดปรุงแต่ง และไม่หลงซึม ๆ เซา ๆ เบลอ ๆ ง่วงงุน เคลิบเคลิ้ม จนกว่าจะมีความรู้สึกตัวทั่วพร้อมตลอดเวลาโดยไม่หลงอีกเลย ก็จะเป็นที่สุดแห่งทุกข์และไม่ต้องเวียนว่ายตายเกิดอีกต่อไป

หลวงปู่ดู่ พรหมปัญโญ กล่าวว่า จิตที่เป็นอัพยากฤตมีอยู่ในคนทั่วไป แต่มีอยู่ชั่วแวบก็หายไป ส่วนพระอรหันต์เป็นอัพยากฤตถาวรเพราะมีความรู้สึกตัวทั่วพร้อมเป็นอัตโนมัติตลอดเวลา

http://www.dhammanow.com/dhammatoday_detail.php?id=50











Tags:
 
Share this topic...
In a forum
(BBCode)
In a site/blog
(HTML)



Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 
02dual เว็บแห่งการศึกษาCreative Commons License
Back to top