ผู้เขียน หัวข้อ: หลวงปู่ดูลย์พูดถึงไอน์สไตน์  (อ่าน 3166 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ภูหนาว

  • Moderator
  • สมาชิกในตำนาน
  • *****
  • กระทู้: 3460
  • ขอบคุณ: 3
  • เพศ: ชาย
หลวงปู่ดูลย์พูดถึงไอน์สไตน์
« เมื่อ: 04 กรกฎาคม 2009 | 08:16:14 PM »




หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช สวนสันติธรรม ชลบุรีเล่าถึงเรื่องที่หลวงปู่ดูลย์เคยพูดถึงไอน์สไตน์ไว้ว่า...

“...หลวงปู่ดูลย์เคยบอกเรื่องประหลาดนะ หลวงปู่ดูลย์เนี่ย อยู่บ้านนอกอยู่ป่า
อยู่เขามาตลอดชีวิต ไม่ได้เรียนวิทยาศาสตร์อะไร ท่านวิจารณ์ไอน์สไตน์ได้นะ
ท่านคงพิจารณาของท่านเอง...
ท่านบอก ไอน์สไตน์น่ะมันเก่งนะ...มันเก่ง... มันสามารถพิจารณาไปถึงนิพพานได้
แต่เค้าไม่เห็นประโยชน์...เค้าไม่รู้ว่าจะ ใช้ประโยชน์อะไร เค้าเลยไม่เอา...


ท่านวิจารณ์อย่างนี้ อย่างสิ่งที่ปิดบังนิพพานไว้ก็มี รูปนาม ขันธ์ 5 กับสมมติบัญญัติ
ไอน์สไตน์เก่งนะ ถึงขนาดมองว่า สิ่งที่เป็นตัวเราที่แท้จริงนี่เป็นแค่เศษธุลีในจักรวาล
เล็กนิดเดียว ไม่มีนัยยะอะไร...
แต่ความสำคัญตัว สำคัญมั่นหมายขึ้นมา ว่าตัวเรามีอยู่จริงๆ
มนุษย์ก็เลยแยกตัวเองออกจากสิ่งที่แวดล้อมอยู่
เกิดเรา เกิดเขา เกิดสิ่งแวดล้อมขึ้นมา...
ไอน์สไตน์มองไปเห็นได้อย่างนี้ว่า
จริงๆตัวตนที่แท้จริงเราไม่มีหรอก เป็นปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นในจักรวาลนี้ชั่วขณะเท่านั้น...
สัมพัทธ์ชั่วขณะ แล้วก็ดับสลาย...

นี่หลวงปู่ดูลย์ท่านวิจารณ์นะ
ประหลาด...เรายังไม่เคยอ่านเลย
อีกองค์นะ วิจารณ์เรื่องเบอร์มิวด้า..
ประหลาดนะ พระอยู่ในป่า ไม่เคยรู้หนังสือ...

ทีนี้หลวงปู่ดูลย์บอกว่า
ไอน์สไตน์ไม่รู้มรรค และก็ไม่รู้จะใช้ประโยชน์อะไร
รู้จักแต่ประโยชน์ที่จะเอาออกมาทำงานทางโลก
เพราะฉะนั้น มรรคที่ไอน์สไตน์เสนอ ขึ้นมามันกลายเป็นมรรคของคริสต์
บอกว่ามนุษย์เป็นเศษธุลีของจักรวาลไม่มีความสำคัญอะไร
มีแต่ความสำคัญตัวว่าใหญ่เหลือเกิน มีอัตตามาก สร้างปัญหาขึ้นมาเยอะแยะ
เพราะฉะนั้นให้มนุษย์นี้รักเพื่อนบ้าน รักคนอื่นซะ...
ใช้มรรคของคริสต์ คือใช้ความรัก
แต่มรรคของพุทธใช้ความ “รู้”
คนละวิถีกัน...
วิถีแห่งทางพ้นทุกข์ก็ไม่เหมือนกัน
ตามสติปัญญาตามสภาพแวดล้อมแต่ละสังคม...”










« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 08 ตุลาคม 2010 | 11:07:56 AM โดย ภูหนาว »

Tags:
 
Share this topic...
In a forum
(BBCode)
In a site/blog
(HTML)



Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 
02dual เว็บแห่งการศึกษาCreative Commons License
Back to top